23 ماهگی با تاخــــیر ((23 آیلیق)

        آیلــــــــــــیق اولــــدون نازیــــــــــــــــــــــــم

عزیزیم 23  آیدا گئچدی و چوخ آز قالدی ایکی یاشین اولسون... ایکی ایل نه تئز گچدی ،البیر دوننیدی  ایکی گونلوغیدین و تازا بیمارستانلان اوه گتریردیخ...گوزل قیزیم سنلن نه گوزل گونلر گئچیدیخ بو ایکی ایل منه بیر رویا کیمیدیر...سنین هر گولوشون سنین هر باخیشین سنین هر دانیشیغین بیزه زندگانلیغی داهادا شیرینلتدی...

بوی آی چوخ باشیمیز قاتیشیخ اولدی...آیین اولینده کی گتدیخ مسافرته،قیدنلن سورا بیر تویا دعوتیدیخ کی بیر ایکی گون اونا باشیمیز قاتیشدی.... سورادا کی خالانین توییدی بیر هفته ده اونا باشیمیز قاتیشدی...

نئچه گوندی ده کی سنی بتردن سویوخ وروب ،هر نه قدر ده داوا وریریخ توخدامیسان.غذا دا کی اصلاً یمیسن ...چوخ ضعیفلیبسن...

ناز قیزیم ایستیرم سنی دا بالابالا سوتدن آییرام....آما هله جرات الیه بیلمیرم.... ایکی ایل سنه سوت ورماخ منه چوخ شیرین و گوزلیدی ، کی ایستیردیم سن سوت ییسن، منده سنه دویونجان باخام.... سنه سوت ورماخ ،سوت یینده هر دن گوز آلتی منه باخماغین،الیونن منیم اوزومی ناز الماخ،بیراز یینن سورا  دماخ بسدی مامان... بولار هامیسی منه شیریندی...بو لحظه لری کنارا قویماخ هم سنه ،همده منه راحات دییر..آما دا زامانی یتیشیب سوتدن آیریلاسان ....

بو گونلر ده  ممیه ، ممیش دیسن...

منیم شیرین دیللی قیزیم ،اوقدر شیرین دانیشیسان  هر بیر تازا جمله دینده سنی تو توب باغریما باسیرام و اوگوزل دوداخلاریوی سایسیز اوپورم ... هر زادین آدین بیلیب دیسن ....3 سایسین بیلیسن، بر عکس ده سایسان...تلفونی گوتوروسن،دیرم آی سل نینیسن ..دیسن زنگ ورورام...ایستسن بیر زاد ییسن هر کس دور و بریودا اولسا اونا تاروف الیسن و دیسن یییسن...الیوده آشغال اولسا اصلا یره آتمیسان و آشغال قابی آختاریسان..

 و بالاخره سی دی بلاگین الیمیزه چاتدی...

***************************************************************************

عزیز دلم 23 ماه هم گذشت چند روز دیگه 2 سالت میشه. 2 سال مثل برق وباد گذشت انگاری همین دیروز بود که 2 روزه بودی وتازه از بیمارستان آورده بودیمت خونه...خوشگلم با تو چه روزهای زیبایی داشتیم. این دو سال مثل یه رویا بود واسم که هنوزم هست... هر خنده تو ،هر نگاه تو ،حرف زدن تو زندگی رو واسه ما لذت بخشتر کرده...

این ماه خیلی سرمون شلوغ شد. اول ماه رفتیم مسافرت همین که برگشتیم یه عروسی دعوت بودیم که چند روز هم رفتیم بعد که دوباره برگشتیم عروسی خاله مهسا بود که چند وقت هم سر گرم اون بودیم..

چند وقتی هم هست که بد جوری سرما خوردی هنوزم خوب نشدی..لب به غذا هم که نمیزنی لاغرتر شدی..

نازم میخوام از شیر بگیرمت اما هنوز جراتشو پیدا نکردم...2 سال شیر دادن به تو واسه من بهترین لحظه های زندگیم بود..وقتی شیر میخوردی ،چشتو به چشام میدوختی،بعد یه لبخند کوچولو بعد یه چند دقیقه میگی مامان بسه...هیچوقت از این لحظه ها سیر نمیشم...میدونم عزیزم که چقدر واست سخت خواهد شد که کنار بذاریش اما واسه من سختر...اما چی میشه کرد مجبورا باید هر دوتامون این سختی رو تحمل کنیم. میدونم تو دختر صبوری هستی عزیز دلم...

این روزا اونقدر شیرین حرف میزنی و جمله میگی که با هر جمله ای که میگی،بغلت میکنم ، محکم  و سفت لبای کوچیکتو تا دلم بخواد میبوسم...

و بالاخره سی دی بلاگت هم دستمون رسید....

عروسی خاله مهسا...